Liber Ecclesiastes

Est et aliud malum quod vidi sub sole, et quidem frequens apud homines:

There is also another evil, which I have seen under the sun, and that frequent among men:

Et alio malo quod vide sub sole es, et quidem frequente apud homines:

vir cui dedit Deus divitias, et substantiam, et honorem, et nihil deest animæ suæ ex omnibus quæ desiderat; nec tribuit ei potestatem Deus ut comedat ex eo, sed homo extraneus vorabit illud: hoc vanitas et miseria magna est.

A man to whom God hath given riches, and substance, and honour, and his soul wanteth nothing of all that he desireth: yet God doth not give him power to eat thereof, but a stranger shall eat it up. This is vanity and a great misery.

Viro ad que da Deo divitias, et substantia, et honore, et nihil desume ad anima suo ex omni que desidera; nec Deo ad illo tribue potestate ut comede ex eo, sed homine extranea vora illo: hoc vanitate et miseria magna es.

Si genuerit quispiam centum liberos, et vixerit multos annos, et plures dies ætatis habuerit, et anima illius non utatur bonis substantiæ suæ, sepulturaque careat: de hoc ergo pronuntio quod melior illo sit abortivus.

If a man beget a hundred children, and live many years, and attain to a great age, and his soul make no use of the goods of his substance, and he be without burial: of this man I pronounce, that the untimely born is better than he.

Si ullo gene cento liberis, et vive multo annos, et plure dies de aetate habe, et anima de illo non ute bono de substantia suo, et sepultura care: de hoc ergo pronuntia quod bono illo es abortivo.

Frustra enim venit, et pergit ad tenebras, et oblivione delebitur nomen ejus.

For he came in vain, and goeth to darkness, and his name shall be wholly forgotten.

Frustra nam veni, et perge ad tenebras, et oblivione nomine de illo dele.

Non vidit solem, neque cognovit distantiam boni et mali.

He hath not seen the sun, nor known the distance of good and evil:

Non vide sole, neque cognosce distantia de bono et de malo.

Etiam si duobus millibus annis vixerit, et non fuerit perfruitus bonis, nonne ad unum locum properant omnia?

Although he lived two thousand years, and hath not enjoyed good things: do not all make haste to one place?

Etiam si duo mile annos vive, et non es perfrue bono, nonne ad uno loco omni propera?

Omnis labor hominis in ore ejus; sed anima ejus non implebitur.

All the labour of man is for his mouth, but his soul shall not be filled.

Omni labore de homine in ore de illo; sed anima de illo non imple.

Quid habet amplius sapiens a stulto? et quid pauper, nisi ut pergat illuc ubi est vita?

What hath the wise man more than the fool? and what the poor man, but to go thither, where there is life?

Sape ab ample stulto habe quid? Et quid paupere, nisi ut perge illuc ubi es vita?

Melius est videre quod cupias, quam desiderare quod nescias. Sed et hoc vanitas est, et præsumptio spiritus.

Better it is to see what thou mayst desire, than to desire that which thou canst not know. But this also is vanity, and presumption of spirit.

Melius es videre quod cupie, quam desidera quod ne sci. Sed et hoc vanitate es, et praesumptione de spiritu.

Qui futurus est, jam vocatum est nomen ejus; et scitur quod homo sit, et non possit contra fortiorem se in judicio contendere.

He that shall be, his name is already called: and it is known, that he is a man, and cannot contend in judgment with him that is stronger than himself.

Qui que i es es, jam voca es nomine de illo; et sci quod homine es, et non pote contra forti se in iudicio contende.

Verba sunt plurima, multamque in disputando habentia vanitatem.

There are many words that have much vanity in disputing.

Verbas es multo, et multo in disputa habe vanitate.